O herói caiu, a mão ferida Hetja er fallin, höndin sár, A cabeça partida, prestes a sucumbir höfuðið klofið að strjúpa. Ali então crescem margaridas Gróa þar síðan Baldursbrár, O tetraz arranca brotos de mirtilo berjalyng kroppar rjúpa.
As valquírias recolhem os guerreiros Valkyrjur sækja vígamenn, O campo está coberto de sangue völlurinn ataður blóði. Odin em breve te tornará um einherjar Einherja mun þig Óðinn senn E te nomeará, bom amigo útnefna, vinurinn góði.
Elevado aos céus, firme é o amparo Hafinn á loft og traust er tak, Levado sem qualquer repreensão tekinn án nokkurra refja. Ecos de batalha e choque de armas ressoam por toda parte Vergmálar víða vopnaskak, Não devemos atrasar de forma alguma við megum alls ekki tefja.
Agora ele provou a si mesmo Sannað sig núna hefur hann, Herói e senhor do destino hetja og örlagavaldur. Despedimo-nos deste homem nobre Kveðjum við þennan mæta mann, Esse homem se chama Baldur maðurinn sá heitir Baldur.
As valquírias agora examinam os escolhidos Valkyrjur nú valinn kanna, Escolhem homens para grandes feitos velja menn til stórræðanna. Assim a Bifröst nos aguarda Okkar þannig Bifröst bíður, Baldur cavalga o bode de Thor Baldur hafri Þórs upp ríður. Acima vemos corvos pagãos Yfir sjáum heiðna hrafna, Huginn e Muninn acumulam sabedoria Huginn, Muninn visku safna.
Heimdall abrirá o portão Heimdallur mun hliðin opna, Entraremos direto para as armas höldum inn og beint til vopna. Os einherjar marcham pelo campo Einherjar um völlinn vaða, Valhalla, o lugar de todos os lugares Valhöll, staður allra staða.
Midgard se despede, então sem forças Miðgarður kveður, magnlaus þá Atordoado, eu vagueio mókaður um ég svamla. Agora eu olho para baixo Núna ég horfi niður á O gado junto à minha antiga fazenda nautin við bæinn minn gamla.
A vida se move junto ao lago da vila Bærist þar líf við Bæjartjörn, O campo está envolto em arbustos balinn er umvafinn lyngi. Pequenas crianças brincam ali Leika sér þarna lítil börn, A vida segue em ciclos lífið, það gengur í hringi.
Agora os deuses cuidam de nós Að okkur nú goðin gæta, Alegres devemos molhar as gargantas glaðir skulum kverkar væta. Honraremos uns aos outros quando nos encontrarmos Mært hvern annan mætir getum, Bebemos hidromel e comemos carne mjöðinn drekkum kjötið etum. Ambos, o jarl Gunnar e Grímur Báðir tveir, jarl Gunnar, Grímur, Esvaziam os copos e recitam versos glösin tæma, kveða rímur.
Preparados para o Ragnarök Búnir undir ragnarökin, Cravamos espadas através das costas rekum sverðin út um bökin. As feridas cicatrizam, as tristezas recuam Sárin gróa, sorgir bakka, A alma está inteira, eu agradeço a Odin sálin heil, ég Óðni þakka.