จม ฉันจมกับความเสียใจ
ไม่รู้ว่าถึงเมื่อไร
จะหมดฤดูโหดร้ายนี้สักที
ลืม ถึงต้องการลืมเท่าไร
ให้ตายก็ทำไม่เคยได้สักที
ใจที่มี ถูกผูกเอาไว้ที่เธอ

แม้ว่ากาลเวลา จะเปลี่ยนเวียนหมุน
ทุกคืนนิทรา ยังคงมีเธอที่อยู่ในฝัน
ถึงจะนานเพียงใด
ใจฉันก็ยังเป็นของเธอ
ยังเฝ้าคอยวันเวลาจะพบกัน

ยามฝนพรำ ฉันยังคงคิดถึงเธอทุกวัน
หัวใจฉันทรมานเหลือเกิน
ต่อให้ถึงฤดูร้อน ฤดูหนาว
แค่เห็นภาพเธอก็มีน้ำตา
ภาวนาให้ใจไม่คิดถึงเธอสักครา
แม้รู้ว่ามันคงไม่มีทาง
แต่ฉันรอสักวัน
ว่าฉันคงมีสิทธิ์พบฤดูใหม่
แค่ปล่อยให้ฤดูกาลมันเปลี่ยนไป
แต่หัวใจดูเหมือนไม่เคยจะเปลี่ยนแปลง
นานแค่ไหนฉันก็ยังคงรักเพียงแค่เธอ
ฝังอยู่ที่กลางใจ
ฉันรอให้ฤดูกาลนั้นมาถึง
ฤดูที่ฉันนั้นไม่ต้องคิดถึง
ให้แดดร้อน ๆ ในตอนเช้า
แผดเผาความปวดร้าว
ให้ฉันนั้นหลุดพ้นเสียที (แต่)

แม้ว่ากาลเวลา จะเปลี่ยนเวียนหมุน
ทุกคืนนิทรา ยังคงมีเธอที่อยู่ในฝัน
ถึงจะนานเพียงใด
ใจฉันก็ยังเป็นของเธอ
ยังเฝ้าคอยวันเวลาจะพบกัน

ยามฝนพรำ ฉันยังคงคิดถึงเธอทุกวัน
หัวใจฉันทรมานเหลือเกิน
ต่อให้ถึงฤดูร้อน ฤดูหนาว
แค่เห็นภาพเธอก็มีน้ำตา
ภาวนาให้ใจไม่คิดถึงเธอสักครา
แม้รู้ว่ามันคงไม่มีทาง
แต่ฉันรอสักวัน
ว่าฉันคงมีสิทธิ์พบฤดูใหม่

(วอน วอนให้ใจปล่อยเธอไปเสียที)
(วอนทุกฤดูผ่านไปเร็วกว่านี้)
(วอนฟ้าดินช่วยลบเธอ)
(วอนให้ใจไม่ละเมอ)
(ไม่อยากคิดถึงเธออยู่ร่ำไป)
(วอน วอนให้ใจปล่อยเธอไปเสียที)
(วอนทุกฤดูผ่านไปเร็วกว่านี้)
(วอนฟ้าดินช่วยลบเธอ)
(วอนให้ใจไม่ละเมอ)
ว่าฉันคงมีสิทธิ์พบฤดูใหม่